INĐIJA

    Inđija je značajan privredni, kulturno-prosvetni i administrativni centar u Sremu i grad bogate tradicije. Opština spada među srednje razvijene u Vojvodini, a pored grada Inđije u njenom sastavu je još deset naseljenih mesta: Stari Slankamen, Novi Slankamen, Novi Karlovci, Beška, Čortanovci, Krčedin, Ljukovo, Jarkovci, Maradik i Slankamenački Vinogradi.
    Teritorija opštine se prostire na 38.432 hektara. Smeštena je na obroncima Fruške gore - od Beograda je udaljena 40, a od Novog Sada 30 kolometara.
    Opština je idealno locirana, sa raznovrsnim mogućnostima da privuče turiste, poslovne ljude i potencijalne investitore kapitala. Nalazi se na raskrsnici magistralnih kopnenih i vodenih puteva Evrope i međunarodnih železničkih pruga Milano-Beč-Zagreb-Beograd-Sofija i Atina-Solun, kao i pruge koja spaja Beograd sa Budimpeštom, Bečom i Moskvom.
    Prema podacima poslednjeg popisa stanovništva iz 2001. u opštini Inđija živi 65.438 stanovnika - od toga u samom gradu oko 36.000.
    Ime Inđija po predanju potiče od turske reči "iđindija", što je značilo večernja molitva i vezuje se za vreme posle 1699. godine, kad je naselje potpalo pod tursku vlast. S druge strane, postoji tvrdnja da je grad nazvan po pravoslavnom ženskom imenu - Inđija.
    Kao neselje, Inđija se prvi put pominje u povelji despota Jovana Brankovića 1496. godine, a posredni dokazi govore i o njenom postojanju 1455. U 17. veku ima žive trgovačke i poslovne veze sa mestima u bližoj i daljoj okolini.
    Zapisi iz 1746. godine u pravoslavnoj crkvi u Inđiji svedoče o brojnijem doseljavanju Srba iz Beške i Krčedina. Oni su pred kraj 18. veka u Inđiji imali i svoju školu.
    Inđija je po naseljavanju imala 60 kuća. Godine 1774. je imala 75 domova, a 1791. su u njoj živele 122 porodice sa više od hiljadu duša. Naselje se brzo razvijalo, da bi do početka Drugog svetskog rata postalo važan trgovački i poslovni centar ovog kraja.

INĐIJA NEKAD

Restoran "Central" u samom centru Inđije nekada je predastavljao stecište svih zbivanaja u gradu. Danas se na tom mestu nalazi hotel
centar opstina
Zgrada skupštine opštine - jedna od najstarijih u mestu
glavna ulica
Glavna ulica, deo puta Beograd-Novi Sad, imala je izgled tipične vojvođanske ulice s početka (prošlog) veka

Pre Drugog svetskog rata, Inđija je bila naseljena pretežno nemačkim stanovništvom, pa je imala i nemačku školu. Danas je jedna od 3 osnovne škole u gradu i jedna od 9 osnovnih škola u opštini
osnovna skola
zeleznicka stanica
Vozovi dolaze i prolaze. Staro zdanje železničke stanica ostaje


INĐIJA SAD

grb Indjije
Izvorni grb Inđije posle šezdeset godina ponovo je 2002. godine poostao simobol opštine
Zgrada skupštine opštine preživela je mnoge režime, ali je njen izgled ostao nepromenjen kroz vreme
opstina
Pešačka zona, stare zgrade ali i splet kafića čine centar Inđije najlepšim u Sremu
centar Indjija nocu
Inđija noću svojim izgledom, ali i prepunim ulicam daje utisak da ste u metropoli
trzni centar
"Stari" tržni centar, izgrađen pre nekoliko godina...
...i novi, otvoren 2002. godine. Evropskim izgledom ne odaje utisak da ste i dalje u našoj zemji
trzni centar
Gimnazija i biblioteka koja broji preko 80.000 hiljada knjiga predstavljaju centar obrazovanja i kulture
Gimnazija Zoo vrt
Samo par gradova u Jugoslaviji ima zoološki vrt. Inđija je među njima